در مکانی که شقایقها، نه به ساقه، نه به گلبرگ،

بلکه با ریشه به ما نزدیکند

و دگر حال مرا،

نه ازآن قاصدک پیر بپرسی نه سپیدار بلند،

که از آن ریشه ی زرد

شایداین راه جدیدی باشد،

تا که با هم باشیم

وعده ی ما در خواب

در زمانی که کسی نیست به غیر ازمن و تو

در زمانی که دگر دستی نیست، تا که نگذارد

من و تو ما بشویم

وعده ی ما در خاک، وعده ی ما در خواب

                                   اگر انساني.. مرد باش

                            اگر گياهي.. حساس باشي

                            اگر سنگي.. الماس باش....( ويكتورهوگو)

آنکه در تنهاترین تنهاییم تنهایم گذاشت , کاش در تنهاترین تنهاییش, تنها کس تنهاییش تنهایش نگذارد